அனல் மேலே பனித்துளி - வாரணம் ஆயிரம்

இந்த பாட்டை நான் நிதம் இரு முறையாவது கேட்கிறேன். சுதா ரகுநாதனின் குரலில் அவ்வளவு சாந்தம். எனை ஒரு சரணமே எழுத வைத்து விட்டது.

நிலவொளியில் மணல் வெளியில்
பதம் பதித்தோம், மறைந்தனவா ?
கனவுகளில் இருள் திரையில்
களித்திருந்தோம், சிதைந்தனவா?
சிலையென நான் உரைந்திடவே கரமிழுத்து எனை நுகர்வாய்
இலையுதிர் மரம் தழைத்திடவே உறமெனவே உயிர் பகர்வாய்
மயங்குகிறேன், தயங்குகிறேன்
எந்தன் கனாக்கள் விழிப்பிலும் கனத்தன

அனல் மேலே ...